ja a moja praca

Czytając książkę Adama Granta* „Think Again” poznałem postać Rona Bergera, który jest nauczycielem w szkole podstawowej, Shutesbury Elementary School w wiejskiej części zachodniego Massachusetts. Jest on nauczycielem wyjątkowym, pozwalającym swoim podopiecznym na bycie naukowcami. Stosuje on m.in. metodę Think-Pair-Share, z której często korzystam podczas zajęć z języka angielskiego w mojej szkole.

Ron chciał nauczyć swoje uczennice i uczniów umiejętności podważania własnego rozumowania dzięki informacjom pochodzącym od innych osób w grupie. Tym samym stworzył miejsce, gdzie każdego tygodnia klasa poddawała krytyce swoje prace, które były wystawione w różnych miejscach sali – trochę jak w galerii. Tę metodę wykorzystywał podczas zajęć z plastyki, fizyki czy literatury. Uczestnicy i uczestniczki byli zachęcani do bycia rzeczowymi, ale jednocześnie miłymi. Ich wypowiedzi miały zaczynać się od słów: „Uważam, że…”, a nie „To jest niedobre.” Mieli również zadawać pytania: „Czy możesz mi powiedzieć coś więcej o… Chętnie o tym posłucham” albo „Czy myślałeś o…” W ten sposób uczyli się oddzielać siebie od własnych prac (rysunków, projektów naukowych, wypracowań).

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Gdy oceniamy siebie, często dochodzimy do momentu, w którym wyrzucamy swoje pomysły do kosza, a to dlatego, że brakuje nam dystansu. Na przykład, gdy wpadamy na pomysł, myślimy „jestem genialny”. Następnie tworzymy szkic i okazuje się, że nie jest on za dobry i myślimy „Mogę być najgorszym pisarzem wszechczasów”, dopada nas myśl o poddaniu się, a nasz pomysł ląduje w koszu.

Gdy oceniamy swoją pracę, mamy szansę na rozwój. Przeanalizujmy powyższy przykład z innej perspektywy. Wpadam na pomysł i myślę „jest to genialny pomysł”, tworzę szkic. Okazuje się, że jest on bardzo zły. Dzięki skupieniu się na pracy, mogę dość do wniosku, że muszę to przepisać, czego rezultatem będzie poprawa, ulepszenie, a nie całkowite zarzucenie pomysłu.

Wypróbuj to podejście. Ciekawe czy zauważysz zmiany w podejściu swoich uczennic i uczniów do porażek?

* Adam Grant jest moim rówieśnikiem. Nie takiego przypisu się spodziewał_ś? To jeszcze raz. Adam Grant jest amerykańskim autorem i wykładowcą na Wharton School of the University of Pennsylvania specjalizującym się w psychologii organizacji.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s